Na twee vermoeiende maar zéér leuke weken is het gezin TTT weer thuis. Ons bezoek aan België was de moeite: we hebben op 4 verschillende plaatsten geslapen, ettelijke kilometers afgelegd, veel gegeten (+ 4 kilo voor yours truly), cadeautjes gekregen (een hele kist vol) en nog zo veel meer.
Ook de kleinste ster van het gezin heeft er plezier aan gehad. Jordy werd omringd door de liefde en pakgraagheid van zijn oma’s, opa’s, nichtjes, neefjes, tante’s, nonkels, overgrootmoeders, vrienden van TTT en Stalen Stem, … Het ventje genoot zichtbaar van al die aandacht (hij is hier dan nu ook bezig aan een ontwenningskuur). Het moet dus gezegd dat Mijn Kleinste Ventje dat goed gedaan heeft. Ook datgene waar ik het meeste schrik voor had, vliegen, ging hem goed af.
Het minder aangename aan het vliegen was de vooruitgang van zijn achteruitgang. Op de heenvlucht heeft Jordy zijn ouders vergast (letterlijk én figuurlijk) op twee enorme diarree pampers (alles zag groen, inclusief benen en kleren). Op de terugvlucht bleef dit heerlijke fenomeen beperkt tot (gelukkig) één exemplaar. Maar het nadeel was dat we geen mandje hadden. Jordy heeft dus 4.5 heerlijke uren op zijn ouders doorgebracht. U kan al wel raden dat het voor de ouders op sommige momenten iets minder heerlijk was. Maar toch: hij deed het prima. Af en toe eens wenen en voor de rest kijken en slapen. We zijn dus, zoals het hoort voor jonge ouders, waanzinnig trots.
En sinds gisterenavond is Jordy dus begonnen aan het herontdekken van zijn thuis. En ik geniet daar enorm van. Hoogtepunten tot nu waren:
1. Jordy die zichzelf in slaap brabbelt. Vooral de tussendoorse geeuwtjes waren aanstekelijk.
2. Jordy in de lift: vindt hij blijkbaar geweldig aangezien ik hem nog nooit zo heb zien lachen toen we boven kwamen (en neen, het waren geen scheten).
3. De denkende blik in Cozmo die iedereen vertederde (nu al iedereen aan het charmeren, wat gaat dat geven op latere leeftijd?).
4. Al de rest, want ik blijf hem fantastisch vinden!
